|
|
|
Bike v/d dag
|
|
|
|
|
In Memoriam
|
“André Lips (den Dré)”:
(geboren op 29 oktober 1963 en overleden op 21 maart 2010)
Een woordje aan den Dré, moeilijker dan ik ooit had durven vermoeden.
Maar toch zo aangenaam, terugdenkend aan de fijne tijd die we met hem hebben mogen beleven.
Achter deze ruwe, rauwe persoon, zat een hartje waarvan velen hielden.
Een vaak ontluikend hart dat zich voor velen openden. Aan den Dré kon je alles vragen, hij was er altijd voor iedereen die hem aanbelangden.
Die vrijdagmiddag dat ik moest rijlessen volgen en mijn moto niet wou starten, op 15 minuten stond je aan mijn deur, effen gewoon eens optrekken vanuit Sint-Pietersleeuw. Al snel kreeg je mijn Yamaha aan de praat.
Hoe groter den Dré zijn woorden werden, later op de avond, des te kleiner werd zijn hartje.
God Dré, hoeveel keer hebben we samen gepraat over belangrijke maar ook onbenullige zaken, nog lang voor Born2Ride geboren werd.
Ik hoor je nog zo spreken, die luide zware stem die gemakkelijk ons hele stamcafé aan de waggel kon houden.
Hoe graag hield je je Duvel in je hand als een pastoor die een hosty achter het altaar omhoog steekt tijdens de consecratie. Dit is het lichaam van Christus, deze goeie Duvel.
Het overalleke van Sibelga verraadde dat je van wacht was voor het bedrijf, maar dan nog was de avond niet van minder plezier. Lachen, kibbelen en discusieren deden we toch altijd.
En hoe je zei: “als ik dood ben, wil ik een stuk van mijn motor op mijn kist samen met mijn helm. Maar het belangrijkste: er moeten gaten zijn in het deksel van de kist, dan kan ik nog een laatste keer naar de vrouwen hun mooie benen kijken vanuit mijn kist” . Laat ze dan een zwart lederen rokje met chartellen aandoen.
De keren dat we hier om gelachen hebben, waren enorm. Maar nu, is dit alles dan realiteit?
Zou dan alles zomaar voorbij zijn, zomaar zonder afscheid te kunnen nemen. Iedereen heeft het zo moeilijk met deze plotse ommekeer, met het moeten achterblijven en met die vele onbeantwoorde vragen.
Er was zondag geen vuiltje aan de lucht, slechts enkele duiven tijdens hun eerste lentevlucht.
Tot plots die éne bliksemschicht, dat onwaarschijnlijke hard bericht rond middernacht.
Door de telefoon wakker gemaakt, aan de andere kant van de lijn een stem: slecht nieuws, Dreke is verongelukt.
Verbijstering, woede en pijn, waarom de dood zo wreed kan zijn…Geen woorden om te kunnen uitdrukken wat er toen door mijn hoofd ging. Waarom nou jij?
Je hoopt dat het een vergissing is, een nog te herziene beslissing is…
Maar de rauwe werkelijkheid was niet tot een compromis bereid.
Ik zal je missen Dré…
Iedereen zal je hier missen…
Waar je ook bent, het gaat je goed.
Maybe we’ll meet again some time
From now and forever on the road…
Ilse Van Buggenhout
|
|
|
|
T-shirt
|
|
|
|
Shoutbox
|
Wegens te weinig ruimte is de shoutbox verplaatst.
|
|
|
